In de pers

Hieronder vindt u persberichten over onze stichting.
Klik op een item naar keuze om verder te lezen.

 

Afscheid Joost Slagboom van Breda (2018)

Uit: De Wekker, 14 september 2018

Op 2 september nam missionair werker Joost Slagboom wegens pensionering afscheid van CGK
Breda. Een periode van bijna 12 jaar met missionaire en diaconale arbeid eindigde daarmee.

De afscheidsdienst werd geleid door ds. E. Everts uit Deventer. Centraal stond Johannes 10: 16a.
Toegesproken werd hij door Rina Everts namens deputaten evangelisatie en evangelisatieouderling
Lenard Schouten namens kerkenraad en gemeente. Zij memoreerden met dankbaarheid de
zegenrijke ontwikkeling van de gemeente in missionair opzicht en wat de scheidende werker daarin
mocht betekenen.

Missionair werkers cgk Breda ingeleid (2018)

Uit: Reformatorisch Dagblad, 17 september 2018

De christelijke gereformeerde kerk (cgk) in Breda heeft zondag vier nieuwe parttimewerkers ingeleid. Lenard en Corline Schouten gaan werken als missionair pioniers in Breda-Noord. Rika Meyers gaat zich richten op het pastoraat onder vluchtelingen en Bas Keijzer op het kerkelijk werk en pastoraat. Laatstgenoemde verricht ook een dag per week pastoraal werk in zustergemeente de vrijgemaakt gereformeerde kerk te Breda.

De dienst werd geleid door ds. Peter Visser, missionair consulent. Uitgangspunt was Efeze 4:11-14. Daarin spreekt Paulus over gemeenteleden met bijzondere taken. Zij worden ingeschakeld om de gemeente, het lichaam van Christus, toe te rusten in geloof en dienstbetoon en zo bij te dragen aan de opbouw ervan. Na afloop van de dienst was er gelegenheid de werkers Gods zegen toe te wensen.

Hondje mee naar de kerk? Geen probleem (2018)

Uit: Reformatorisch Dagblad, 2 juli 2018 | Michiel Bakker

Het Evangelie delen met mensen uit de hele wereld, heeft zijn hart. Ruim elf jaar is missionair werker Joost Slagboom (65) actief in een multiculturele wijk in Breda. „We willen als kerk graag de buurt dienen.” Lees verder >

Zendingsgemeente CGK Breda groeit na zeven jaar (2014)

Uit: Reformatorisch Dagblad van 3 november 2014  |  Jan van Reenen

BREDA. Zo’n zeven jaar na de start van de missionaire gemeente draagt het werk vruchten en treden er buitenstaanders toe. Zaterdag (1 november 2014) hield de christelijke gereformeerde Mattheüskerk in Breda open dag.

Missionair werker Joost Slagboom staat bij de deur om de gasten te verwelkomen. Tijdens de opening van de bijeenkomst constateert hij dat er belangstellenden gekomen zijn uit Zeeland, Werkendam, Dordrecht, Sliedrecht, Noordeloos en andere plaatsen. Toegankelijkheid staat hoog in zijn vaandel.

Slagboom mediteert over de gelijkenis van het zuurdeeg in Mattheüs 13:33. „Het zuurdeeg heeft veel tijd nodig om te rijzen. Zo is er hier in Breda langzaam iets aan het rijzen. Enige jaren geleden kwamen de eerste buitenstaanders naar de kerk. We telden hen een voor een. Vorig jaar waren er zestien mensen die God zochten. Dit jaar hebben meer dan veertig personen het gastenboek getekend. Het zuurdeeg van het Koninkrijk van God heeft tijd nodig om in te werken in de bewoners van de wijk.”

De Mattheüskerk staat in De Wisselaar, een wijk met 4000 inwoners, van wie 40 procent allochtonen en veel gezinnen met een laag inkomen. Teunis Staat, met 90 jaar een van de oudste leden van de gemeente, geeft de sfeer van eenzaamheid, die in de wijk voorkomt, weer in een zelfgemaakt gedicht: „Alleen en niemand laat wat horen. Zoals het vroeger was, het is voorbij. Dan voel je je verloren. Geen hij en ik of zij en wij.” Staat: „Zo was ik ook. Ik wilde niet meer van God weten maar Hij wel van mij.”

Geschiedenis
L. van Loon, voorzitter van de kerkenraad, vertelt over de geschiedenis van de gemeente. Met de komst van ds. L. B. C. Boot begon de slinkende gemeente na te denken over missionair gemeente-zijn. Ze verhuisde van een duurdere wijk naar De Wisselaar. Na een voorbereidingsproces van enkele jaren, een enquête in de wijk en de aanstelling van Joost Slagboom als missionair werker startte de missionaire wijkgemeente in 2007. „De gemeente is zich bewust geworden van haar missionaire taak en iedereen heeft binding met het missionaire werk gekregen.”
Een van de eerste activiteiten was een kinderknutselclub, waaraan grote behoefte bestond in de wijk. Al spoedig ontstond er een inloopmiddag en zette men maatschappelijk werk op. Het project Open Kerk leidde tot een impuls om wijkbewoners thuis op te zoeken. Sinds 2010 geeft de gemeenten aan buitenstaanders de basiscursus christelijk geloof, terwijl er vorig jaar voor het eerst een cursus discipelschap gegeven werd. „Tijdens de cursus hebben deelnemers een bewuste keuze gemaakt en hebben ze besloten belijdenis te doen.”

Tijdens de vragenbeantwoording zegt Van Loon dat er in het begin meer deuren van wijkbewoners dicht bleven voor bezoeken vanuit de Mattheüskerk dan nu. „De kerk begint bekend te worden. We hopen dat het weer net zo wordt als vijftig jaar geleden, toen de mensen met hun problemen naar de kerk kwamen.”

Sinds 2012 worden er ’s morgens missionaire diensten gehouden, terwijl ’s middags de gewone diensten plaatsvinden. Er zijn vier predikanten die regelmatig tijdens de morgendiensten voorgaan: ds. W. P. de Groot, ds. P. L. D. Visser, ds. E. Everts en ds. A. G. Boogaard. Ds. De Groot, die uitleg geeft, noemt als kenmerken toegankelijkheid, nabijheid en verstaanbaarheid. De preek is qua inhoud en structuur hetzelfde als een gewone preek, maar dan eenvoudiger, zegt ds. De Groot, die dezelfde preek bewust ook in traditionele gemeenten houdt. „Een missionaire dienst functioneert alleen maar als er een missionaire gemeente is, want napraten en nazorg zijn van het grootste belang.”

Rijkdom verblindt je en armoede verlamt je (2013)

Overgenomen uit De Wekker d.d. 6 december 2013
Door B. Mijndert

Een cliënt vertelde mij laatst dat haar gezin geen dier liet slachten voor het offerfeest. Het geld hiervoor ging haar gezin geven aan een gezin in Afrika, dat het harder nodig had dan zij. Zij hadden tenslotte genoeg eten hier. Saillant detail: dit gezin leeft op bijstandsniveau …

Eén van de moeilijkste dingen lijkt hier in het rijke Westen wel om tevreden te zijn met wat je hebt. Dit herken ik niet alleen bij mezelf, maar het is ook een onderdeel van de problematiek die ik tegen kom in mijn werk als vrijwilliger in het missionair project van de Mattheüskerk in Breda. Een deel van de schuldenproblematiek ontstaat bijvoorbeeld doordat mensen mee willen doen aan een rijk en luxe leven, maar daarbij de realiteit uit het oog verliezen. Het voorbeeld hierboven is een prachtige uitzondering hierop, en daarom zo de moeite waard om te benoemen.

Rand
Als vrijwilliger mag ik mensen helpen die aan de rand van de samenleving en op en over de rand van armoede leven. Het kerkgebouw van de gemeente in Breda staat midden in de wijk ‘Wisselaar’ In deze wijk wonen veel mensen die wel wat ondersteuning kunnen gebruiken op sociaal en maatschappelijk gebied. Vanuit de Mattheüskerk wordt deze hulp geboden, door middel van een inloopspreekuur en huisbezoeken. Met de missionair werker en veschillende andere vrijwilligers helpen wij onder andere de mensen hun weg te vinden in de wirwar van regels, formulieren, instanties en gemeentelijke balies. Er bestaat geen dankbaarder en frustrerender werk dan dit.

Dankbaar omdat ik nu pas besef hoe waardevol het is als de basale dingen van het leven gewoon goed geregeld zijn. Dankbaar als ik zie hoe het andere mensen gelukkig maakt als dit goed geregeld is. Al het overige wordt dan relatief en pure luxe. Deze mensen helpen mij om tevreden te zijn.

Frustrerend als je ziet hoe weinig kansen deze mensen krijgen om hun leven op de rit te krijgen. Zeker nu, tijdens de crisis, wordt de lat heel hoog gelegd. Niet alleen door werkgevers, maar ook steeds meer door de overheid en de uitkeringsinstanties. Begrijpelijk, want er is nu eenmaal minder geld en er wordt nu eenmaal regelmatig gefraudeerd. Maar de mensen die al minimale kansen hadden, krijgen hierdoor nog grotere problemen. De zwakken worden nog zwakker, en het vangnet wordt steeds kleiner.

Concreet
Voordat ik dit werk ging doen, eerst in Rotterdam en later in Breda, wist ik wel dat er mensen in armoede leven en verdwalen in de Nederlandse maatschappij en regelgeving. Waar ik me, vanuit mijn luxe leventje, geen voorstelling van kon maken, was de invloed die dat heeft op je welzijn en functioneren. Rijkdom verblindt je en armoede verlamt je. En de mensen die zo verlamd zijn, hebben écht anderen nodig om hun leven draaiende te houden. Dat lukt ze vaak niet meer zelf. Ik ging ook veel beter begrijpen wat Jezus bedoelde toen Hij sprak over rijkdom, armoede, er voor je naaste zijn en hen helpen. De Bijbel werd voor mij veel concreter en opeens zag ik ook het enorme verschil tussen mijn leven en dat van Jezus. “What would Jesus do” was ineens niet meer zo vrijblijvend als vroeger.

Energie
Want hoe weinig lijkt ons leven tegenwoordig op dat van Hem. ‘Een dienaar is niet meer dan zijn Meester’. Maar ondertussen leven wij als koningen. Terwijl Jezus na een vermoeiende dag rust zocht, maar door medelijden overmand toch de mensen ging helpen, die als schapen zonder herder waren. En ik merk vaak dat ik met meer energie van mijn werk in Breda vandaan kom, dan dat ik er naartoe ging. Dat is geweldig, omdat dat energie is uit de meest pure bron die er bestaat: de Heilige Geest! God geeft wat nodig is. Maar ook geld is nodig voor dit soort projecten. Op deze manier kunnen wij zorgen voor de zwakken in onze samenleving. Dit is hard nodig!

In kader:
Toen Hij de menigte zag, was Hij innerlijk met ontferming bewogen over hen, omdat zij vermoeid en verstrooid waren, zoals schapen die geen herder hebben. Matth 9: 36

Bertine Meindert is als maatschappelijk dienstverlener betrokken bij het missionair werk bij de CGK Breda. Zelf komt ze uit Zwijndrecht en is daar lid van de hervormde gemeente.

 

Een open kerk voor de buurt (2013)

Uit: Bredase Bode, d.d. 16 december 2009

FMO-project Mattheüskerk slaat aan
BREDA – Joost Slagboom heeft met een dertigtal vrijwilligers al anderhalf jaar lang de kerk aan de Steendorpstraat 4 ter beschikking staan voor de bewoners in de wijken Wisselaar en Geeren-Noord. Elke donderdagmiddag worden de kerkdeuren speciaal voor de wijkbewoners opengezet en staat de vers gezette koffie en thee klaar voor mensen die even behoefte hebben aan gezelschap en een praatje. “Veel buurtbewoners hebben intussen de weg naar onze kerk al gevonden,” meldt Joost dievoovor dit project een toelage ontving van het Fonds Maatschappelijk Ontwikkeling (FMO) van de gemeente Breda.

“Ons enige doel met de activiteit is niet meer en niet minder dan onze wijkbewoners gelegenheid bieden elkaar hier te treffen. Als dat nodig is, krijgen ze ook hulp en ondersteuning van ons,” zegt Joost, om onmiddellijk duidelijk te maken dat deze activiteit weliswaar vanuit de kerkgemeenschap komt, maar geen religieuze betekenis heeft. “Met het openstellen van onze kerk zijn we medio 2007 begonnen. Door straatwerk en met huis aan huis bezoeken, nodigen wij de wijkbewoners uit om bij ons in de huiskamer van de kerk te komen voor een kopje koffie of thee,” vertelt Joost die op dat moment samen met vrijwilliger Gerard Wierts (bedoeld is: Gerard Heuts, JvdB) de dienstverlening voor zijn rekening neemt.

Participatiecursus
Uit gesprekken met de bezoekers bleek dat veel wijkbewoners behoefte hadden aan een opstapcursus Nederlandse taal. Daarnaast liepen zij met veel vragen rond waarop ze zelf geen antwoord hadden en ook niet kregen. Alleen al het telefoneren met een huisarts of instelling stelt de migrant al voor grote problemen. Door de grote taalachterstand durven zij niet te bellen of zijn daartoe niet eens in staat. “We zijn toen met onze participatiecursus begonnen. Naast Nederlandse taal worden er ook maatschappelijke vraagstukken aan de orde gesteld en onderwerpen die met de inburgering te maken hebben. Hierbij worden de cursisten ondersteund door een taalmaatje. Die helpt de cursist thuis om zich de lessen eigen te maken, waarbij al doende ook de Nederlandse taal wordt beoefend. Het gaat zo goed dat we de groep hebben moeten splitsen in gevorderden en beginners,” zegt Joost blij dat hij en zijn vrijwilligers de migranten in de wijk ook op deze manier van dienst is.

Taalmaatjes
“Het begon met drie vrouwen van Turkse afkomst,” vervolgt hij zijn verhaal. “Die kwamen tijdens de inloopuren op bezoek en vertelden moeite te hebben met de inburgeringcursus. De instap was voor hen net iets te hoog gegrepen. Met deze drie vrouwen zijn we toen voorzichtig begonnen en hebben hen stapje voor stapje op de inburgeringcursus voorbereid. Op dit moment zijn het er acht en ook daar hebben we vorig jaar subsidie voor aangevraagd en gekregen. Van dat geld hebben we materiaal als lesboeken en dergelijke gekocht. Het is een erg leuk project waar ook wij veel van leren. Activiteiten als deze bevorderen de participatie,” concludeert Joost tot slot van zijn relaas. Gerard geeft in dat verband aan dat zij gezien het aantal deelnemers nog taalmaatjes zoeken. “Vooral vrouwen, maar we komen ook mannen te kort,” zegt hij met enige zorg.

Meer informatie is te verkrijgen bij Joost Slagboom, missionair/maatschappelijk werker, Steendorpstraat 4, Breda. Telefoon (076) 5719346. Mobiel 06 12504909.